எம்மைப் பற்றி

எங்கள் வரலாறு:

சிங்கப்பூரின் “லிட்டில் இந்தியா” விளிம்பிலுள்ள ஓபீர் சாலையில், பாண்டிச்சேரியிலிருந்து வந்த இந்திய சமூகத்தின் உறுப்பினர்களால் சேகரிக்கப்பட்ட நிதியைக் கொண்டு ஒரு தேவாலயம் கட்டப்பட்டது. அருட்தந்தை ஜோக்கிம் அலெக்ஸாண்டர் மேரி மெனுவேரி என்ற ஒரு பிரஞ்சு குருவானவர் தமிழ் பேசும் இந்திய மக்களுக்குத் தமிழில் திருப்பலியாற்ற ஒரு தேவாலயத்தின் தேவையை உணர்ந்தார். 1885ம் ஆண்டில், தேவாலயத்தைக் கட்ட அரசாங்கம் ஒரு நிலத்தை வழங்கியது. 1886ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் முதல் தேதி மேதகு ஆயர் கஸ்னியர் கட்டிடத்தின் அடிக்கல்லை நாட்டி, 1888ம் ஆண்டின் மே மாதத்தில் அதிகாரப்பூர்வமாக தேவாலயமானது அர்ப்பணிக்கப்பட்டது. ஒரு கால்வாயில் அருகில் அமைந்துள்ள இத்தளம் முதலில் ஒரு சதுப்பு நிலமாக இருந்தது. 19ம் நூற்றாண்டு முதல் சிராங்கூன் சாலைக்கு அருகிலுள்ள இப்பகுதி, இந்தியர்கள் அதிகமாக வாழ்ந்த பகுதியாகவும், உள்ளூர் கத்தோலிக்கர்களுக்கு வசதியாகவும் இருந்ததால், தேவாலயம் கட்ட இதுவே சிறந்த இடமாகக் கருதப்பட்டது.

முதலில் அலெக்ஸாண்டிரே இஸம்பெர்ட் அடித்தளத் திட்டத்தையும், இரும்புத் தூண்களையும், உலோக வடிவமைப்பையும் வழங்குவதில் பொறுப்பாளராக இருந்தார். ஆனால் இறுதியில் உள்ளூர் நிறுவனமான ஸ்வான் & லெர்மிட் மூலமாக தேவாலயம் கட்டும் திட்டம் முன்மொழியப்பட்டு, சமர்ப்பிக்கப்பட்டு, கட்டுமானப் பணிகளை மேற்பார்வையிட்டு 1888ம் ஆண்டு மே மாதம் நிறைவடைந்தது. அதே சமயத்தில் தேவாலயத்தின் அருகில், அருட்தந்தை மெனுவேரி, ஆளுநர் செர் ஃப்ரெடெரிக் வெல்ட் அவர்களிடமிருந்து கூடுதலாக ஒரு நிலத்தை வாங்கி இரண்டு மாடிக் கட்டிடத்தைக் கட்டி, அதன் மேல் தளத்தில் குருக்கள் தங்கவும், கீழ் தளத்தில் பள்ளிக்கூடம் ஒன்றையும் அமைத்து வசதி ஏற்படுத்தினார். துரதிருஷ்டவசமாக, இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, நகரப் பகுதி கடுமையான குண்டுவீச்சிற்கு உள்ளானதில் தேவாலயத்தை காப்பாற்ற முடியவில்லை. தேவாலய வளாகத்திற்குள் குண்டுகள் விழ, கட்டிடத்தின் மேல் தளம் இடிந்தது, தேவாலயத்தின் சாளரக் கண்ணாடிகள் சிதறின. ஆலயக் கட்டிடத்திற்கு அதிகச் சேதமில்லை. போருக்குப் பின்னர், கட்டிடத்தின் கட்டமைப்புப் பாதுகாப்பு காரணங்களுக்காக இரு மாடிக் கட்டிடம் இடிக்கப்பட்டது.

தூய லூர்து அன்னைப் பள்ளி சிங்கப்பூரின் ஆரம்பகாலப் பள்ளிகளில் ஒன்றாகும். 19ம் நூற்றாண்டின் கடைசிக் காலாண்டில் ஆங்கிலத் தமிழ் பள்ளியாக செயல்பட்டது. 1888ம் ஆண்டில் தேவாலயத்தின் அதிகாரப்பூர்வ திறப்பு விழாவின் போது, இத்தமிழ் பள்ளி அருட்தந்தை மெனுவேரி அவர்களால் திறக்கப்பட்டது. 1927ம் ஆண்டில், இந்தியப் பெண்களுக்கு மரத்தாலான ஒரு மாடிப் பள்ளிக் கட்டிடம் அருட்தந்தை லூயிஸ் பர்ஹோஃபர் அவர்களால் நிறுவப்பட்டது. பின்னர், அது 1936 முதல் புனித குழந்தை இயேசு சகோதரிகளால் நடத்தப்பட்டது. 1962ம் ஆண்டில், தந்தை ஆல்பர்ட் ஃபோர்டியரால் மூன்று மாடி கான்கிரீட் கட்டிடமாக மாற்றப்பட்டது.

1974ம் ஆண்டு முதல் இந்தியக் கத்தோலிக்க அந்தஸ்தைக் விட்டுவிட்டு, எல்லா இனத்தாரும் பங்கேற்கும் வகையில் அதிகாரப்பூர்வமாகச் செயல்பட்டாலும், இன்று வரை இத்தேவாலயத்தில் இந்தியர்களின் செல்வாக்கு வெளிப்படையாக இருந்து, திருப்பலிகள் தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் நடைபெற்று வருகிறது.

2000ம் ஆண்டில், தேவாலய வளாகத்தில், கீழ் நிலையிலுள்ளவர்கள் தங்களின் திறமைகளை மேம்படுத்த ஒரு புதிய மையம் அமைக்கப்பட்டது. பல்வேறு நாடுகளைச் சார்ந்த இல்லப் பணிப்பெண்கள் சமையல் திறன், செயலகத் திறன், மருத்துத் திறன் போன்றவற்றைப் பெற சுய உதவிக் குழுவினர் பயிற்சி அளித்தனர்.

14 ஜனவரி 2005ல் தூய லூர்து அன்னை தேவாலயம் ஒரு தேசிய நினைவுச் சின்னமாக அரசாங்கத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. 2009ம் ஆண்டில், தேசிய நினைவுச் சின்னங்கள் மறுசீரமைப்புத் திட்டத்தின் உதவியுடன் S$449,000 வழங்கப்பட்டு, ஆலயத்தின் கூரைப் பகுதியும் மற்ற ஒரு சிலப் பகுதிகளும் அவசரமாக பழுதுபார்க்கப்பட்டது.